Eerst even iets rechtzetten: als je
spreekt over een “stempel” dan betekent dat dat je iemand stigmatiseert. Wij
zijn daar vanzelfsprekend radicaal tegen. Voor ons als zelfhulpgroep is het
niet belangrijk of iemand een diagnose heeft of niet. Als iemand zelf ernstige
problemen ervaart die lijken op een eetstoornis en als iemand daar hulp bij
nodig heeft, dan zullen we hem/haar verder helpen. Op die manier kunnen we ook
mensen bereiken voordat de ziekte al heel ernstig geworden is (en dus voordat
iemand aan alle criteria voldoet).
Mensen kunnen dus wel een diagnose
krijgen. Dat is iets anders dan een “stempel”. Een diagnose is de
objectieve beschrijving van wat er met je aan de hand is. Zoals de dokter je
ook een diagnose geeft van een griep of een kankergezwel.
De diagnosen voor
psychiatrische stoornissen worden internationaal geregeld door de APA (American
Psychiatric Association). Zij brengen een boek (DSM: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) uit
waarin de meeste psychiatrische stoornissen worden omschreven en waarin de
objectieve parameters in opgesomd staan waar iemand aan moet voldoen voordat de
diagnose gesteld kan worden. In mei 2013 kwam een nieuwe versie uit, de DSM-V
(vijfde versie), die voorlopig nog enkel in het Engels te verkrijgen is. Op de
Nederlandstalige vertaling is het nog even wachten.
In de vorige versie DSM-IV-TR waren dit de criteria voor anorexia nervosa (code 307.1) waaraan iemand moest voldoen:
In de vorige versie DSM-IV-TR waren dit de criteria voor anorexia nervosa (code 307.1) waaraan iemand moest voldoen:
1.
Weigering
om het lichaamsgewicht op een voor de leeftijd en lengte normaal niveau of
daarboven te houden (bijvoorbeeld een gewicht van 85% van het normale niveau of
het uitblijven van gewichtstoename waardoor het gewicht 85% van het normale
niveau is).
2.
Intense
angst voor gewichtstoename of dik worden, zelfs bij ondergewicht.
3.
Een
stoornis in de wijze waarop het lichaam of het gewicht wordt ervaren,
overdreven waarde hechten aan het lichaamsgewicht of de lichaamsvorm bij het
vormen van een zelfbeeld of ontkenning van de ernst van het te lage
lichaamsgewicht.
4.
Amenorroe bij
vruchtbare vrouwen, in dit geval het uitblijven van minimaal drie opeenvolgende
menstruele cycli. (De diagnose amenorroe kan ook worden gesteld als de
ongesteldheid alleen optreedt na hormoonbehandeling.)
Er worden twee types
onderscheiden:
1.
Beperkende type
De mensen met dit type
vallen voornamelijk af door diëten te volgen, te vasten en/of door overmatige
lichaamsbeweging. Ze zijn in principe niet geregeld bezig met eetbuien of
laxeren (zelfopgewekt braken, misbruik van laxeermiddelen, plaspillen of
klysma's).
2.
Purgerend type
De mensen met dit type
hebben episodes van eetbuien en proberen te voorkomen dat het voedsel wordt
opgenomen door zelfopgewekt braken en/of purgeermiddelen of klysma's. Het
gedrag komt overeen met het gedrag van mensen die lijden aan boulima nervosa.
Een ander systeem dat door artsen wereldwijd gebruikt wordt is de ICD-10: de International Classification of Diseases. De tiende editie van de International Classification of Diseases (ICD-10) is de internationale standaard voor het classificeren van ziekten, gebreken en andere gezondheidsproblemen, ontwikkeld door de World Health Organization. Hoofdstuk V van de ICD-10 bevat een classificatie van meer dan 300 psychische stoornissen en gedragsstoornissen. Het is bedoeld voor de algemene klinische praktijk, het onderwijs en de hulpverlening. Hierin staan ook fysieke aandoeningen zoals huidkanker, schimmels aan tenen, diabetes enz. vermeld. Het is met andere woorden zowel bedoeld voor het classificeren van fysieke als voor psychische problemen.
Bron onderstaande info: http://counsellingresource.com/lib/distress/eating-disorders-distress/anorexia/
F
50.0: A disorder characterized by deliberate weight loss, induced and sustained
by the patient. It occurs most commonly in adolescent girls and young women,
but adolescent boys and young men may also be affected, as may children
approaching puberty and older women up to the menopause. The disorder is
associated with a specific psychopathology whereby a dread of fatness and
flabbiness of body contour persists as an intrusive overvalued idea, and the
patients impose a low weight threshold on themselves. There is usually
undernutrition of varying severity with secondary endocrine and metabolic
changes and disturbances of bodily function. The symptoms include restricted
dietary choice, excessive exercise, induced vomiting and purgation, and use of
appetite suppressants and diuretics.
Diagnostic Guidelines
For a definite diagnosis, all the following are required:
Body weight is maintained at least 15% below that
expected (either lost or never achieved), or Quetelet’s body-mass index is 17.5
or less. Prepubertal patients may show failure to make the expected weight gain
during the period of growth.
The weight loss is self-induced by avoidance of
“fattening foods” and one or more of the following: self-induced vomiting;
self-induced purging; excessive exercise; use of appetite suppressants and/or
diuretics.
There is body-image distortion in the form of a specific
psychopathology whereby a dread of fatness persists as an intrusive, overvalued
idea and the patient imposes a low weight threshold on himself or herself.
A widespread endocrine disorder involving the
hypothalamic-pituitary-gonadal axis is manifest in women as amenorrhoea and in
men as a loss of sexual interest and potency. (An apparent exception is the
persistence of vaginal bleeds in anorexic women who are receiving replacement
hormonal therapy, most commonly taken as a contraceptive pill.) There may also
be elevated levels of growth hormone, raised levels of cortisol, changes in the
peripheral metabolism of the thyroid hormone, and abnormalities of insulin
secretion.
If onset is prepubertal, the sequence of pubertal events
is delayed or even arrested (growth ceases; in girls the breasts do not develop
and there is a primary amenorrhoea; in boys the genitals remain juvenile). With
recovery, puberty is often completed normally, but the menarche is late.
Differential
Diagnosis
There may be associated depressive or obsessional
symptoms, as well as features of a personality disorder, which may make
differentiation difficult and/or require the use of more than one diagnostic
code. Somatic causes of weight loss in young patients that must be
distinguished include chronic debilitating diseases, brain tumors, and
intestinal disorders such as Crohn’s disease or a malabsorption syndrome.
