Hoe proberen jullie personen met een eetstoornis te helpen?

Wij zijn een zelfhulpgroep, dus dat wil zeggen dat mensen bij ons terecht kunnen voor informatie en steun vanuit het perspectief van een ervaringsdeskundige. Die geeft niet alleen algemene informatie, maar die vertelt ook met voorbeelden hoe het is om een eetstoornis te hebben, om stappen te zetten, om op zoek te gaan naar hulp, om veranderingen aan te brengen, om te zoeken naar wat voor jou persoonlijk helpt,…

We bieden geen therapie of behandeling aan, maar werken naast en samen met de professionele hulpverlening. We verwijzen regelmatig door en andersom verwijzen hulpverleners hoe langer hoe meer ook naar ons door (vb. als ouders met heel wat vragen zitten en een hulpverlener omwille van privacy geen vragen kan beantwoorden, kan hij de ouders wel naar ons doorverwijzen zodat wij hen kunnen opvangen en helpen zoeken naar manieren om met moeilijkheden om te gaan).

Verder proberen we de hulpverlening voor mensen met een eetstoornis én hun omgeving te verbeteren, o.a. door actief mee te werken binnen het Vlaams PatiëntenPlatform (werkgroep OPGanG), het Familieplatform Geestelijke Gezondheid en de Vlaamse Academie Eetstoornissen. Dat zijn plaatsen waar we kunnen aankaarten waar er nog tekorten zitten in de hulpverlening, waar we samen aan kunnen werken om de kwaliteit van  leven voor personen met een eetstoornis én hun omgeving te verbeteren.

 

Om mensen met een eetstoornis te helpen via zelfhulp zetten we verschillende kanalen of acties in:

• we hebben een informatieve website (www.anbn.be), maar ook deze infoblog: eetstoornissen.blogspot.be,
• we bieden contact aan via een forum voor lotgenoten en naaste omgeving (“uit de ban van eetstoornissen”) en via dat forum kunnen mensen ook tweemaal per week ’s avonds chatten met een ervaringsdeskundige,
• we hebben een telefoonnummer (016 898989) en contactouders die telefonisch te bereiken zijn,
• we hebben onze Inloopmobiel Eetstoornissen en
• in Leuven ons InloophuisEetstoornissen, waar mensen elke woensdagnamiddag gratis kunnen langskomen.
• Verder bieden we nog andere activiteiten aan, zoals themabijeenkomsten, creatieve bijeenkomsten (vb. een collage maken over gevoelens) of uitstappen (om elkaar op een laagdrempelige manier te leren kennen).
• Ook via Facebook en Twitter proberen we mensen te informeren en tips mee te geven (vb. via onze Facebookpagina verspreiden we “tips van de week” en heel wat inspirerende boodschappen of interessante artikels, maar we hebben ook een gesloten Facebookgroep waar enkel mensen met een eetstoornis lid van zijn en waar zij elkaar ondersteunen, onder begeleiding van ervaringsdeskundigen).

 

Belangrijk is ook dat we niet alleen de personen met een eetstoornis helpen, maar ook de mensen in hun omgeving (vb. praatgroepen voor ouders/partners, een eigen plek op het forum,…). Ook voor hen is het vaak erg moeilijk om met de ziekte om te gaan, dus ondersteuning om het te blijven volhouden is ook in het voordeel van de persoon met de eetstoornis!

Komen patiënten zelf naar jullie toe of worden ze gedwongen door hun omgeving?

Zowel personen met een eetstoornis als hun omgeving kunnen contact opnemen met AN-BN. Zij doen dit altijd uit eigen beweging (soms wel op aanraden van iemand). 

 

De hulpverlening die wij bieden is vrijwillig. Soms komt het voor dat iemand meekomt “omdat hij moet” van zijn ouders of vrienden of collega’s, maar meestal blijkt ook dan wel dat de persoon zelf wel aanvoelt dat er meer hulp nodig is.

 

Onze vrijwilligers weten stuk voor stuk hoe moeilijk het is om de stap te zetten om hulp te vragen, om voor jezelf te erkennen dat je in de knoop zit en dat de gedachten in je hoofd je veel teveel bezighouden op een negatieve manier. Omdat zij uit eigen ervaring kunnen praten voelen onze bezoekers heel snel aan dat we hen niets willen opdringen. Bij ons "moeten" mensen niks. We luisteren naar de pijn en de last die zij zelf ervaren. We zoeken samen met hen of er kleine stapjes zijn die ze zouden kunnen zetten om het leven wat draaglijker te maken. Dat betekent dat we voorstellen doen en aftoetsen of er iets tussen zit dat past bij wat ze zelf zien zitten op dat moment. Soms zijn mensen al tevreden dat ze een keer hun verhaal kunnen doen, dat ze kunnen ervaren dat er nog mensen zijn die hetzelfde of iets gelijkaardigs hebben doorgemaakt. Soms zijn mensen blij als ze al hun vragen kunnen stellen: over hoe het is om hulp te zoeken en te krijgen, over hoe zo'n eerste gesprek bij een hulpverlener verloopt, over wat jij mag verwachten en wat een hulpverlener van je verwacht, over "of je wel ooit helemaal kan herstellen" en wat daarvoor nodig is,... Soms zijn ze ook op zoek naar concrete tips om een stap te kunnen zetten: waar vind ik een lijst van hulpverleners die verstand hebben van eetstoornissen (via info@anbn.be kan je er een aanvragen), wat kan ik doen om mijn eetbuien te stoppen, hoe vertel ik het aan mijn ouders of partner, wat zeg ik op mijn werk,...

 

"Als je luistert naar de zorgen en vragen die mensen hebben, dan hoef je hen niets op te dringen. Dan help je hen net die stap te zetten die ze op dat moment nodig hebben." (wijze woorden van een vrijwilliger)

 

 

Geen adolescent (meer) en toch een eetstoornis...

Hoewel onderzoek ons aantoont dat de meeste personen met een eetstoornis hun problemen ontwikkelen in de adolescentie en jong-volwassenheid, zien we de laatste tien jaren een toename in het aantal jonge kinderen met een eetstoornis maar ook bij volwassenen zien we een toename. Anorexia nervosa ontwikkelt zich gemiddeld gesproken voor het eerst tussen 16 en 19 jaar, voor boulimia nervosa ligt de leeftijd iets hoger, nl. tussen 19 en 24 jaar. Vermoedelijk ontwikkelt ook de eetbuistoornis (binge eating disorder) zich eerder in de jong-volwassenheid dan in de adolescentie, maar meer onderzoek is nog nodig om dit met grotere zekerheid te kunnen stellen.

Wist je trouwens dat de man-vrouw-verdeling bij binge eating disorder wellicht eerder 60% vrouwen en 40% mannen is? Hiermee is dit de eetstoornis die het meest evenwichtig verdeeld is onder de geslachten, aangezien anorexia en boulimia nervosa toch vaker bij vrouwen voorkomen (90% vrouwen, 10% mannen).
 
Globaal genomen zijn onderzoekers het erover eens dat het aantal personen met eetstoornissen de laatste decennia stijgt. Toch kunnen we ook vermoeden dat een aantal mensen die 10 of 20 jaar geen hulp zouden gezocht hebben nu wel hun zoektocht naar ondersteuning aanvatten. Uit een Europees onderzoek van 2009 (Preti en collega's) weten we dat slechts een minderheid professionele hulp zoekt, wat heel jammer is omdat er goede behandelingen bestaan die mensen kunnen ondersteunen tijdens hun herstelproces. Preti en collega's (2009) vonden dat slechts 35% van de personen met anorexia nervosa, 48% van de personen met boulimia nervosa en 30% van de personen met binge eating en andere soorten eetstoornissen hulp zochten.

Karolien Selhorst wil als vrijwilligster bij AN-BN voor mensen die op latere leeftijd een eetstoornis kregen, of die al lange tijd een eetstoornis hebben een aanbod bieden. Via haar weblog "Leven met een eetstoornis" kan je heel wat zinvolle tips terugvinden, gebaseerd op talloze verhalen en bijdragen van personen die inderdaad al lange tijd een eetstoornis hebben. Zij voelen aan dat er nood is aan initiatieven die zich specifiek richten op hun doelgroep. Het doet ons deugd om te zien hoe zij allen hun ervaringen willen inzetten om er anderen mee vooruit te helpen.

Heb jij tips of ervaringen die je wil delen? Reageer dan op de berichten op bovenstaande weblog, of neem contact op met Karolien via haar contactgegevens.   

Lig jij er wakker van?

 Hoe vaak komen eetstoornissen voor?

Wat kan AN-BN voor je doen?

Kan ik stage of vrijwilligerswerk doen bij jullie Vereniging?

Ik ben op zoek naar een stageplaats.
Ik ben op zoek naar een zinnige tijdsbesteding. 

Of je stage kan lopen binnen onze Vereniging hangt af van welke opleiding je volgt en hoeveel stage je moet geven. Wij zijn op zoek naar jonge mensen die vanuit hun opleiding (vb. sociaal werk, psychologie,...) graag in contact willen komen en ervaring willen opdoen in het werken met mensen met een eetstoornis.

Een voltijdse stageplaats kunnen we jammer genoeg niet aanbieden, aangezien onze vereniging draait door de inzet van vrijwilligers en een deeltijdse medewerker (psychologe en sociaal assistente). Maar we willen zeker een forum aanbieden waar studenten of vrijwilligers van onze ruimte gebruik kunnen maken om vanuit hun opleiding activiteiten te organiseren voor mensen met een eetstoornis.

Voor ervaringsdeskundigen (mensen met een eetstoornis of ouders of familieleden) bekijken we telkens per situatie welke mogelijkheden er zijn.

Als je geïnteresseerd bent, stuur je een e-mail naar info@anbn.be. Je wordt dan uitgenodigd om eens op gesprek te komen, zodat we de concrete invulling kunnen bekijken.