Hoe omgaan met websites over anorexia, automtilatie etc.

Op de website van Media & Opvoeding lazen we een terecht bezorgde vraag van een ouder over websites die ongeschikt zijn voor kinderen en jongeren.
Justine Pardoen geeft antwoord en verwijst naar Yoursafetynet om websites te blokkeren (http://www.yoursafetynet.com/nl/)

Lees het artikel hier.

Similes - voor omgeving

Similes organiseert op diverse locaties activiteiten voor het ruime publiek en in het bijzonder voor familieleden van personen met psychische problemen, vrienden, collega’s, studenten. Een persoonlijk onthaal, persoonlijke getuigenissen en de ontmoetingskansen maken onze bijeenkomsten zeer karakteristiek.

Op hun website lees je steeds de laatste update van hun kalender en activiteiten:
http://nl.similes.be/page?page=kalender

Sommige activiteiten zijn ook bijzonder interessant voor de familieleden, partners en andere betrokken in de zorg voor een persoon met een eetstoornis.
Misschien zit er ook iets voor jou tussen?

Info voor ouders en omstanders

Voor ouders en omstanders is het vaak lastig om in te schatten wat hun dochter of vriendin voelt. Want hoe is het om een eetstoornis te hebben? Het is lastig dat te begrijpen en misschien zegt ze zelf tegen je; ‘'Je zult het toch nooit begrijpen, als je het zelf niet hebt gehad.'' Een opmerking die misschien voor een groot deel wel waar is, maar als verwijt kan voelen voor de ouder. Want je zou het zo graag wat beter snappen.

Er bestaan een hoop misverstanden rondom eetstoornissen, waardoor het nog net even wat moeilijker wordt om iemand met een eetstoornis goed te begrijpen. Ook het herkennen van een eetstoornis is voor omstanders vaak lastig hierdoor. Want wat is het nou precies behalve weinig eten, eetbuien en braken? En wanneer is het serieus? Een paar vooroordelen over eetstoornissen hebben we hier onder op een rij gezet, met daarbij uitleg en tips.
Er bestaan ook wel wat mythes of veronderstellingen: lees er hier meer over.

Rode draad in zoektocht naar hulp

Lig jij er wakker van?

 Hoe vaak komen eetstoornissen voor?

Wat kan AN-BN voor je doen?

Informatie van verenigingen "over de taalgrens"

In Wallonië zijn er ook een aantal groepen actief op het domein van zelfhulp bij eetstoornissen:

MIATA, voor ouders van kinderen en jongeren met een eetstoornis (pour les parents)

Infor Anorexie et Boulimie, voor personen met een eetstoornis (pour des personnes qui souffrent des troubles alimentaires)

Ken jij nog andere verenigingen in Wallonië? Laat het ons weten!
Vous connaissez encore d'autres groupes en Wallonie? Informez-nous s'il vous plaît!

Tips voor omgeving (familie)

Op hun website geeft vzw Eetexpert een overzicht van tips voor de omgeving (familie) van mensen met een eetstoornis.
 
http://www.eetexpert.be/bezoekers/tips-gezin
 
Je vindt er:

• EERSTELIJNSDOSSIER VOOR OUDERS
• PRAKTISCHE TIPS VOOR OUDERS ROND VOEDING EN ETEN
• HOE OUDERS DE ONTWIKKELING VAN EETSTOORNISSEN KUNNEN VOORKOMEN
• PRAKTISCHE GIDS VOOR OUDERS VAN KINDEREN MET OVERGEWICHT
• KINDEREN EN OVERGEWICHT: EEN ACTIEPLAN VOOR OUDERS
• HANDLEIDING "WAT ALS MIJN KIND EEN EETSTOORNIS HEEFT?"
• ENKELE ALGEMENE TIPS BIJ DE OMGANG MET HET EETPROBLEEM VAN JE DOCHTER OF PARTNER
• ANOREXIA NERVOSA: GIDS VOOR PATIËNTEN EN MANTELZORGERS (van onze Nederlandse zustervereniging SABN)
• VERENIGING AN-BN
• PROUD 2B PARENTS

Informatie voor ouders

Een grote misvatting die heerst (in de samenleving) is dat mensen met een eetstoornis enkel en alleen willen lijken op één of ander slankheidsideaal. Mensen met een eetstoornis ontwikkelen die problemen juist doordat er zoveel onderliggende factoren meespelen dat ze op zoek gaan naar een houvast, iets wat hen zekerheid lijkt te geven, maar waar ze zich al snel in verliezen. Onderliggende factoren kunnen zijn: onzekerheid, angst, een moeilijke prater zijn, heel gevoelig zijn, altijd het goede willen doen voor anderen, zich grote zorgen maken om de grote wereldproblemen en daar geen blijf mee weten, moeilijkheden ervaren op school of in de thuissituatie en niet weten hoe daarmee om te gaan,...

Er zijn twee brochures die wij aanraden aan ouders:
- samen de goede weg vinden
- Wat als mijn kind een eetstoornis heeft? Aan te vragen bij BuroPuur
Bij BuroPuur is er ook een goede brochure voor leerkrachten aan te vragen!

Nog een overzicht met tips vind je hier:
tips voor ouders

Verder merken we dat het voor kinderen en jongeren een hele opdracht is om hun klasgenoten en leerkrachten duidelijk te maken dat ze niet zo "op zijn/haar vingers moeten kijken". Het is inderdaad zo dat anderen vaak niet opmerken wat voor vooruitgang iemand gemaakt heeft, vb. als het gaat over "negatief over jezelf denken" of "angsten leren aangaan" of "je mening durven zeggen". De omgeving let alleen maar op eten en gewicht, maar begrijpt niet dat er nog zoveel andere dingen zijn waaraan gewerkt wordt (zie hierboven).

We weten dat er in het verleden al jongeren geweest zijn die van de klastitularis tijd hebben gekregen om te vertellen over wat eetstoornissen zijn en wat het voor hen betekent om een eetstoornis te hebben. Maar dat is helemaal niet eenvoudig! Als een jongere daarvoor kiest, raden we aan om samen met een ouder of een therapeut uit te zoeken wat er verteld zal worden en wat ook niet. Niemand hoeft zijn hele ziel bloot te leggen!

Daarnaast gebeurt het soms dat mensen van het CLB uitgenodigd worden om samen met de leerling en de klas te praten over hoe het is als er een klasgenootje is waar je je zorgen om maakt (welke vragen hebben de klasgenoten dan, hoe is het om te ervaren dat iedereen zich zoveel zorgen maakt,...). Of dit mogelijk is, dient besproken te worden met de verantwoordelijke van het Centrum voor LeerlingenBegeleiding.

Werken met families

Wat kan je als familie verwachten van een hulpverlener?
Hoe kunnen hulpverleners op een goede manier de kracht van families betrekken in de begeleiding van een familielid met een psychische problematiek (vb. eetstoornis)?

Je leest er meer over op: www.werkenmetfamilies.be
Een interessante brochure kan je er ook downloaden.

Informatiebrochures psychische problemen

Heb je een vermoeden dat iemand uit jouw omgeving een psychisch probleem heeft?

Ben je bezorgd om de moeilijkheden die je zelf ervaart?

Op de website van de Vlaamse Vereniging Geestelijke Gezondheidszorg vind je een reeks brochures waarin je meer informatie kan vinden over diverse psychische problemen en plaatsen waar je meer hulp kan vinden.

Het gaat om:

• angststoornissen
• angststoornissen bij ouderen
• borderline
• depressie
• depressie bij ouderen
• dwangstoornissen
• eetstoornissen
• depressie bij jongeren
• gokverslaving
• psychische mishandeling en emotionele verwaarlozing
• manisch depressieve stoornis (bipolaire stoornis)
• pesten bij kinderen en volwassenen
• rouw en verliesverwerking
• slaapstoornissen
• stress, overspannenheid en burn-out
• suïcide
• ADHD bij kinderen en volwassenen
• autisme
• schizofrenie

Bij eetstoornissen komen soms nog andere problemen samen voor. Dit noemen we met een geleerde term "comorbiditeit": het samen voorkomen van twee (of meer) psychische problematieken. Bij eetstoornissen gaat het dan vaak om: depressie, borderline, angststoornissen, dwangstoornissen, verslaving,...

Daarnaast kunnen mensen met eetstoornissen ook problemen hebben met: pesten, rouw, slaapstoornissen, mishandeling en verwaarlozing, stress, overspannenheid en burn-out, suïcidegedachten,... Maar ook andere problemen kunnen samen voorkomen met een eetstoornis. Elke mens is immers uniek, wat maakt dat de problemen die iemand ervaart soms erg complex kunnen zijn. 

Helpen jullie ook ouders van kinderen met autisme en voedingsproblemen?

Ik ben studente eerste master orthopedagogiek. Samen met mijn groepsleden ben ik bezig rond een casus van een kind met autisme. Ik vroeg mij af of jullie organisatie soms te maken krijgt met kinderen met autisme die eetproblemen hebben. En of jullie documentatie/links (kunnen) meegeven aan ouders van dergelijk kind. 

Onze vereniging is er voornamelijk voor mensen met eetstoornissen en voor mensen uit hun omgeving (mantelzorgers, naastbetrokkenen). In het geval van autisme gaat het echter om een secundaire voedingsproblematiek.

Nu is het wel zo dat we wel informatie hebben over gezonde voeding voor ouders met jonge kinderen, nl. een aantal boeken die specifiek over dat onderwerp gaan. Daarnaast hebben we ook vb. het boek "cognitieve gedragstherapie voor dummies" en ikzelf zou hen eerder zoiets aanraden dan vb. een boek over eetstoornissen. De problematiek is immers heel anders en kent andere oorzakelijke en instandhoudende factoren, maar de behandelingsprincipes uit de cognitieve gedragstherapie komen natuurlijk terug bij zowel de behandeling van voedingsproblemen als van eetstoornissen.
Zo is het immers belangrijk om eerst een zicht te krijgen op de functie van een bepaald gedrag. Zo is het belangrijk om duidelijk onderscheid te maken tussen iemand die vb. geen voedingsmiddelen boven de 100 kcal wil eten omdat hij/zij extreem angstig is om bij te komen, of dat de reden is dat een product boven 100 kcal niet binnen het cognitieve schema past van de persoon met autisme (terwijl die helemaal niet bezig is met gewicht of angst om aan te komen). Eens je weet wat de functie van het gedrag is, kan je op zoek naar manieren om bepaald gedrag af te leren of aan te leren (vb. leren om ook dingen te eten die geel van kleur zijn of dingen die door elkaar gemixt zijn, zoals vb. wortelpurree). Toch moet dan telkens de afweging gemaakt worden of het echt noodzakelijk is om dit gedrag aan te passen.

Bovendien lijkt het me ook wel aangewezen om in het geval van voedingsproblemen bij mensen met autisme een arts te consulteren. Het is nl. best mogelijk dat er een voedselallergie of een maagdarmprobleem is, wat ervoor zorgt dat kinderen selectief voedsel opnemen om pijnlijke of vervelende bijwerkingen te vermijden (ook al is dat voor hen daarom geen bewust proces). En een onderzoek van bloedwaarden kan ook geen kwaad als kinderen systematisch weigeren om bepaalde voedselgroepen te eten.

Verder denk ik dat wij mensen met zo'n vragen zullen doorverwijzen naar de Vlaamse Vereniging Autisme (www.autismevlaanderen.be) (of naar hun eigen hulpverlener / degene die de diagnose heeft gesteld). Voedingsproblemen bij kinderen met autisme komen naar ik weet wel regelmatig voor en ik vermoed dat mensen bij deze Vereniging er meer verstand van hebben dan wij...
 

Pro-ana-sites blokkeren?

Mijn dochter van 14 heeft sinds een paar maanden anorexia en is in ambulante therapie. De therapeute heeft ons aangeraden om de pro-ana sites op haar computer te blokkeren maar kon geen concrete oplossing geven hiervoor. Tot hiertoe kwamen we enkel te weten hoe we sites i.v.m. geweld, seks,.. in het algemeen kunnen blokken maar vonden niets over pro-ana sites. Kunt u ons helpen ?

Als vereniging gaan we niet volledig akkoord met deze aanbeveling. Jongeren die gevoelig zijn voor bepaalde invloeden, zullen steeds via allerlei media (chatten, tv, tijdschriften, sms) in contact komen met bepaalde informatie die een nadelige invloed kan hebben. U kan uw dochter hiervoor nooit compleet afschermen ook al begrijp ik uw bezorgdheid over ‘slechte invloeden’. Veel beter is haar te leren hier op een kritische en gezonde manier mee om te gaan. Belangrijk is ook dat het allemaal bespreekbaar blijft in een sfeer van vertrouwen. Bezorgdheid wordt soms te snel wantrouwen en dat zou de verkeerde reactie zijn. Ik hoop dat u uw bezorgdheid op een open wijze met uw dochter kunt bespreken.

Ik heb enkele vragen voor mijn eindwerk

Wij zijn studenten en voor ons eindwerk over eetstoornissen willen we enkele vragen stellen.
Wat is het verschil tussen anorexia en boulimia nervosa? Wat zijn de oorzaken van een eetstoornis? Zijn er ook jongens of mannen met een eetstoornis?

Over eetstoornissen is reeds heel wat geschreven en het zou voor ons een hele inspanning zijn om telkens op alle vragen van studenten heel uitgebreid te antwoorden via e-mail.
Als je een antwoord wil op dergelijke vragen, verwijzen we je naar de bibliotheek of naar het internet.

Op onze website www.anbn.be vind je o.a. informatie over: anorexia, boulimia, binge eating disorder (eetbuistoornis), orthorexia, behandeling (ambulante therapie of opname). Daarnaast vind je er ook ervaringsverhalen, informatiefolders, brochures en eindwerken en een heleboel tips (voor ouders, patiënten, partners en leerkrachten)

Op de website www.eetstoornis.be staat een hele lijst werken of artikels die je kan raadplegen.

Je kan verder ook altijd eens langskomen in het Inloophuis op een woensdagnamiddag om onze uitgebreide bibliotheek te raadplegen of een gesprek aan te gaan met één van de aanwezige vrijwilligers. 

Enkele boeken die als startpunt kunnen dienen, zijn:  
-         Handboek eetstoornissen
Walter Vandereycken & Greta Noordenbos  
 -         Anorexia nervosa overwinnen (in 13 stappen); Boulimie en eetbuien overwinnen
Johan Vanderlinden
-         Eetstoornissen, bijdragen over theorie, onderzoek en praktijk
Johan Vanderlinden & Alfred Lange
-         Ambulante behandeling van eetstoornissen
Jan Norré & Walter Vandereycken  
 -         De veilige hel
Myriam Vervaet 
 -         Van eetlast naar eetlust, eetproblemen van babyleeftijd tot volwassenheid  
Nadine Moyson & Eliane Roofthooft

Een beschrijving van alle boeken uit onze bibliotheek kan je lezen op de website onder “mediatheek”.

Kan ik contact opnemen met een andere ouder?

Ik wil graag even met iemand praten. Kan ik contact opnemen met een ouder? 

Ja, dat kan zeker. AN-BN biedt ouders de mogelijkheid om telefonisch of per mail contact op te nemen met een paar ervaringsdeskundige ouders. Onze contactpersonen zijn allemaal ervaringsdeskundigen die zich vrijwillig inzetten voor de vereniging. Zij zijn geen hulpverleners en zij kunnen geen mirakels verrichten. Toch kan een luisterend oor vaak al deugd doen.

Hoe als ouder omgaan met een (meerderjarige) dochter met anorexia?

Mijn dochter heeft al sinds 5 jaar een eetstoornis (anorexia). Dit is zeer zenuwslopend voor het hele gezin. Buiten haar eetprobleem en de ruzies rondom haar eten is het een schat van een meisje, ze doet geen vlieg kwaad en doet alles wat ik vraag. Ze helpt mij met het huishouden en is echt een voorbeeldmeisje. Dit maakt het voor mij nog moeilijker om streng te zijn tegen haar i.v.m het eten. Ik ben enorm bang dat ze terug gaat afvallen. Ze is nu 18 geworden dit jaar. Wat moet ik doen, ik weet geen uitweg meer!? 

Ik lees in uw vraag een grote bezorgdheid om uw dochter. Voor ouders van meisjes met een eetstoornis is het inderdaad een hele moeilijke zoektocht naar: "hoe ga ik hier het beste mee om?" Ik kan me voorstellen dat er heel wat ruzies of ergernissen zijn naar aanleiding van de anorexia en dat ook de andere gezinsleden eronder lijden. Dat is iets wat we heel vaak horen van ouders die langskomen in onze Vereniging.

Omdat elke situatie zo uniek is, is het misschien voor u wel interessant om eens met een andere ouder te praten. Ik weet niet of u er iets aan zou hebben, maar maandelijks worden er ouderavonden georganiseerd waar ouders eens met elkaar ervaringen kunnen uitwisselen en van elkaars ervaringen kunnen leren ("hoe pakken jullie dat aan?"). Elke 2de dinsdag van de maand is er een ouderavond in het Inloophuis in Leuven (van 19u.30 tot 21u.30) en elke 3de vrijdag van de maand is er een ouderavond in Kortrijk. Voor de exacte data kijkt u best even op onze website (www.anbn.be), onder het topic "agenda". U kan ook altijd telefonisch contact opnemen met de Vereniging (016/ 89 89 89) of met één van de regionale contactpersonen. Deze vindt u terug op onze website onder "contact" en dan "contactpersonen".

Elke situatie is uniek, maar hier toch ook enkele meer algemene tips:

• Laat u niet wegsturen, blijf betrokken, blijf luisteren, blijf er voor haar zijn. Probeer in contact te blijven met haar en met haar te blijven genieten van de leuke dingen die het leven te bieden heeft.
• Blijf haar betrekken bij het "gewone leven", de leuke dingen in het leven. Laat niet alle sociale activiteiten vallen, vergeet jezelf niet en geef ook aandacht aan de andere gezinsleden. Je mag rekening houden met het kind met anorexia, maar de anorexia mag niet het hele gezinsfunctioneren bepalen. Soms moet je kunnen zeggen: "vanavond gaan we naar de film", ook al wil je eigenlijk liever thuisblijven om je kind de ondersteunen. Maak niet teveel uitzonderingen: de eetstoornis mag geen voordelen opleveren, want anders wordt het moeilijker om zichzelf te motiveren om volledig te genezen. 
• Geef haar duidelijk aan dat je haar waardeert, dat ze er mag zijn: "Ik hou van je zoals je bent, desnoods met anorexia", "het hoeft niet perfect, ik hou van je, ook als je fouten maakt", "ik vertrouw je, ik vertrouw erop dat jij de verstandige keuzes maakt voor jouw leven". 
• Motiveer haar om hulp te zoeken. Soms kan het een eerste stap zijn om eens met lotgenoten te praten en om van daaruit de motivatie en moed te vinden om iets aan het probleem te willen doen. In ons Inloophuis in Leuven zijn elke woensdagnamiddag vrijwilligers (ex-)patiënten en/of ouders van iemand met een eetstoornis aanwezig. Tussen 14 en 18u. is het Inloophuis dan vrij toegankelijk voor iedereen. Elke 3de zaterdag van de maand zijn er ook (ex-) patiëntenbijeenkomsten, onder begeleiding van een psychologe. Voor de exacte data kijkt u best even op onze agenda.
• Ik weet niet of uw dochter momenteel (nog) in behandeling is, maar indien niet kan u via de Vereniging ook een lijst bekomen van hulpverleners (psychologen, psychotherapeuten, psychiaters, voedingsdeskundigen) die gespecialiseerd zijn in het werken met mensen met een eetstoornis. Indien u zo'n adressenlijst wenst, kan u per e-mail laten weten in welke regio u woont en dan mailen wij u de lijst zo spoedig mogelijk door.
• Neem niet de controle over haar leven van haar over, maar help haar in de strijd tegen anorexia zonder de verantwoordelijkheid voor deze strijd van haar over te nemen. Zij moet willen genezen, zij moet aangeven wat voor hulp ze nodig heeft, zij moet aangeven wat jullie voor haar kunnen doen.

Heb ik schuld aan de eetproblemen van mijn kind?

Volgens mij is het eetprobleem van mijn dochter m’n eigen schuld. Ik had de kinderen nooit zo moeten overbeschermen. Nooit mochten ze van mij alleen met de fiets naar school, nooit mochten ze in het donker buiten spelen, altijd controleerde ik of hun jasjes goed dicht waren, ik smeerde altijd hun boterhammetjes, … 

Vele ouders hebben in het begin schuldgevoelens over de eetstoornis van hun kind. Ze stellen zich de vraag wat ze als ouder fout gedaan hebben. Het is belangrijk dat je als ervaringsdeskundige aan ouders meegeeft dat deze schuldvraag normaal is, maar dat ze door hierbij stil te blijven staan hun kind niet helpen. Het is belangrijk dat ouders de dingen waarover ze zich schuldig voelen in de toekomst positief aanwenden. De opvoeding kan een bijdrage leveren in het ontstaan van de eetstoornis, maar is nooit een oorzaak op zich. Een eetstoornis is altijd het gevolg van een samenspel van meerdere factoren (biologisch, psychologisch, sociaal).

Zijn spanningen in de relatie tussen ouders een oorzaak voor eetstoornissen?

Twee jaar geleden is het eetprobleem bij mijn dochter begonnen. Ongeveer tegelijkertijd waren er heel wat spanningen en conflicten in de relatie tussen mij en mijn partner. De laatste tijd vraag ik me af of dit één van de oorzaken is van de eetstoornis van onze dochter. Hoe denkt u hierover?

  

Relatieproblemen van de ouders kunnen een bijdrage leveren aan het ontstaan van een eetstoornis. Maar dit is zeker geen oorzaak op zich, er zijn nog andere factoren die een invloed hebben. Het relatieprobleem van de ouders is één van de puzzelstukken om de puzzel te vervolledigen.  Moeten ouders zich dan schuldig voelen? Neen, want er zijn nog andere factoren die een invloed hebben. In het kader van genezing van het kind, kan je best iets met die relatieproblemen te doen. Terugkijken op het verleden heeft geen zin, er op een constructieve manier mee omgaan in de toekomst geeft energie. Het zou bijvoorbeeld zinvol kunnen zijn om als ouders in relatietherapie te gaan. In de praktijk stellen we vast dat de eetstoornis een vorm van passief verzet van het kind kan zijn tegen de relatieproblemen van de ouders. Het eetprobleem heeft dan als functie de ouders opnieuw dichter bij elkaar te brengen. Het eetprobleem van het kind zorgt ervoor dat er opnieuw een gedeelde bezorgdheid is tussen de ouders. Het verzet kan ook van actieve aard zijn, bijvoorbeeld: ‘ik eet niet meer tot mijn ouders terugkomen op hun beslissing om te scheiden’. Vaak ontstaan er in de partnerrelatie wrijvingen of problemen ten gevolge van het eetprobleem van een kind. Het komt regelmatig voor dat ouders niet op dezelfde golflengte zitten met betrekking tot de aanpak van het eetprobleem. Een goede communicatie tussen de ouders is noodzakelijk.

Kunnen psychische problemen bij de ouders eetstoornissen veroorzaken?

Mijn vriendin heeft sinds een jaar een eetprobleem. Ik vraag me echt af wat de oorzaak hiervan zou kunnen zijn. Haar moeder heeft lange tijd een depressie gehad. Kan dat er iets mee te maken hebben?

Dit kan een rol gespeeld hebben in het ontstaan van de eetstoornis, maar het is geen oorzaak op zich. Een eetstoornis is altijd een samenspel van verschillende factoren op biologisch, psychologisch en sociaal gebied. We denken hierbij aan biologische aanleg, persoonlijkheidsfactoren, copingvaardigheden, verwerkingsproblemen en sociale problemen zoals vb. gepest worden, moeilijk emoties durven uiten enz.

Vragen bij opname

Onze 18-jarige dochter met anorexia nervosa is sinds een maand opgenomen in een gespecialiseerd ziekenhuis. We hadden verwacht dat ze snel in gewicht zou bijkomen, maar dit is niet zo. In vergelijking met haar opnamegewicht is ze zelfs nog meer afgevallen. Ik denk dat ze niet gemotiveerd is voor behandeling of dat ze geen vertrouwen in de behandeling heeft. Wat moeten we nu doen?

Deze vraag kan twee betekenissen hebben. Enerzijds kan ze betekenen dat een ouder denkt dat het niet goed gaat met zijn/haar kind omdat het niet bijkomt in gewicht. Anderzijds kan deze vraag betekenen dat de ouder in kwestie twijfels heeft over de behandeling.
Ten eerste: bijkomen in gewicht houdt geen rechtstreeks verband met zich goed voelen. Iemand kan bijkomen in gewicht en zich heel slecht voelen. Omgekeerd is gewichtsafname niet noodzakelijk een signaal dat het niet goed gaat. Er zijn nog andere factoren waarmee ouders rekening moet houden, bijvoorbeeld sociale contacten.
Ten tweede: wat moeten ouders doen als ze twijfels hebben over de behandeling? Neem contact op met het behandelende team en bespreek de zorgen en twijfels met hen. Het is belangrijk dat ouders achter de therapie van hun kind kunnen staan, dit zal haar steun geven.

Informatie op YouTube

Een selectie van goede informatie op YouTube:

Voor iedereen
Voor vrienden
Voor familie
Voor mensen met een eetstoornis
Voor hulpverleners

Videokanaal van B-eat (Britse vereniging tegen eetstoornissen)

Wat is een eetstoornis? Waar komt het vandaan en is er hoop?
Carmen Netten (ervaringsdeskundige hulpverlener): wat is een eetstoornis?
Interview met Joanna Kortink over Binge Eating Disorder of eetbuistoornis

Vicky Carter: getuigenis
Dana (8 jaar, anorexia): getuigenis
Getuigenis: voor en na behandeling

Vel over probleem: volledige documentaire
Vel over probleem (1): niet meer online
Vel over probleem (2)
Vel over probleem (3)
Vel over probleem (4)
Vel over probleem (5)
Vel over probleem (6)
Vel over probleem (7)
Vel over probleem (8)


Vel over probleem - deel 2 (2) 
Vel over probleem - deel 2 (3)
Vel over probleem - deel 2 (4)
Vel over probleem - deel 2 (5)
Vel over probleem - deel 2 (6)
Vel over probleem - deel 2 (7)
Vel over probleem - deel 2 (8)